Ιερές Μονές

Ιερά Μονή Αγ. Γεωργίου Σεληνάρι

Το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου κτίστηκε κατά τη Β΄βυζαντινή περίοδο (961-1204) και καταστράφηκε από τον Χαϊρεντίν βάρβαρα κατά το 1538. Αργότερα ήρθαν στις αρχές του 16ου αιώνα τρία αδέλφια από τη Ρόδο για να αποφύγουν τον τουρκικό ζυγό και εγκαταστάθηκαν στο Βραχάσι. Ο ένας από αυτούς, ο Νικόλαος, οδηγήθηκε από ένα φως και βρήκε την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, στο μέρος όπου κτίστηκε το μικρό εκκλησάκι. Αργότερα ασκήτευσε σε ένα μικρό σπήλαιο που βρίσκεται στην κορυφή του Ανάβλοχου και κοιμήθηκε σ΄ένα βράχο 1,50 x 1,50, τον οποίο λάξευσε μόνος του.

Κατά την παράδοση, ναυτικοί Ροδίτες ήρθαν και οδηγούμενοι από ένα φως πήγαν στον τάφο και πήραν τα λείψανά του και τα μετέφεραν στη Ρόδο. Σήμερα ένας μεγάλος σταυρός στην κορυφή του Ανάβλοχου μαρτυρά τον τάφο του.

Όλοι οι ταξιδιώτες σταματούν να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου, που φέρει τα στίγματα από τις τρεις σφαίρες που δέχτηκε από τα χέρια των Τούρκων και ζητούν την προστασία κι τη χάρη του Αγίου και δοξολογούν Τον Θεό για την ομορφιά που παρουσιάζει το φυσικό τοπίο.

Ιερά Μονή Κουφής Πέτρας

Ιδρύθηκε το 1866 σε ιδιόκτητη περιουσία της οικογένειας Χλαπουτάκη και κατά την παράδοση στα ερείπια παλαιοτέρας μονής από το 1430. Έχει άνετες εγκαταστάσεις και καλαίσθητα δημιουργημένο το γύρω χώρο. Από εκεί ψηλά αγναντεύεις όλη τη γύρω περιοχή.

Κατ' επέκταση του παλαιού Ναού έχει οικοδομηθεί ο νέο Ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Στο περίβολο του μοναστηριού υπάρχει ο τάφος του Επισκόπου Μελετίου Χλαπουτάκη και δίπλα ο τάφος της αδελφής του Ειρήνης.

Ιερά Μονή Παναγίας της Κεράς Καρδιώτισσας

Η Ιερά Μονή κατά πάσα πιθανότητα είναι κτίσμα της Β' Βυζαντινής περιόδου (931-1211). Η Μονή υφίσταται από τους πρώτους χρόνους της Ενετοκρατίας (1211-1669). Γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 630μ. μέσα σε ένα υπέροχο καταπράσινο τοπίο με άφθονα νερά.

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η Μονή ως ορμητήριο των επαναστατών, πλήρωσε βαρύτατο φόρο σε θυσίες. Η Μονή υπήρξε πάντοτε κέντρο ελεύθερης σκέψης και κράτησε άσβηστη τη φλόγα και την ελπίδα της ελευθερίας.

Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου η Μονή φιλοξένησε το Δημοτικό Σχολείο Κεράς, και στη διάρκεια της κατοχής οι Γερμανοί εγκατέστησαν εκεί το στρατιωτικό τους φυλάκιο. Το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τους μοναχούς να ενισχύουν και να βοηθάνε τους αντάρτες με πολλούς τρόπους στο δύσκολο έργο τους, προσφέροντας τρόφιμα και φιλοξενία.

Ιερά Μονή Κρεμαστών

Η Μονή βρίσκεται νότια της Νεάπολης, στο δρόμο για τις Βρύσες. Οικοδομήθηκε από τον Νικηφόρο Ανιφάντ το 1622. Λειτουργούσε και κατά την Τουρκοκρατία όπου οι μοναχοί ασχολούνταν με τη μεταξοκαλλιέργεια. Το 1821 ιδρύθηκε από τον Επίσκοπο Πέτρο Δωροθέο το Κρυφό Σχολειό, στο οποίο δίδαξαν και οι Γρ. Λυμορίδης, Λεωνίδας Παδάκης και Γ. Καμαράτος.

Κατά την επανάσταση του 1866 οι μοναχοί μάζεψαν όλα τα κειμήλια και τα βιβλία και τα έκρυψαν σε μια σπηλιά για να σωθούν. Οι Τούρκοι κατέστρεψαν τη Μονή, τα κειμήλια δυστυχώς καταστράφηκαν από την υγρασία.

Το 1992 ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριος προέβη σε αναπαλαίωση της Μονής. Στη Μονή σήμερα λειτουργεί Σχολή Αγιογραφίας, στην οποία φοιτούν και μοναχές από τη Ρουμανία.

Ιερά Μονή Καρδαμούτζας

Κτίστηκε περίπου το 1570-1580 και τιμάται επ' ονόματι του Τιμίου Σταυρού. Είναι το σημαντικότερο μνημείο λαϊκής αρχιτεκτονικής στην Ανατολική Κρήτη με πλήθος λίθινων πελεκημάτων, καμαρωτών τοίχων και κιόνων με εξαιρετικές γλυπτές γούρνες και κιονόκρανα. Ο Ιερός Ναός του Τιμίου Σταυρού αντιπροσωπεύει την αρχιτεκτονική του 16ου αιώνα.

Σήμερα, δυστυχώς, είναι εγκαταλελειμμένο το μνημείο αυτό. Έξω από τους κήπους της Μονής υπάρχουν τεράστιες μουργιές και ένας πελώριος πρίνος στην είσοδο του μοναστηριού. Σύμφωνα με την παράδοση όποιος πάει να κόψει ένα κλαδί από τον πρίνο του κόβεται το χέρι.

Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Αρετίου

Η Ιερά Μονή Αρετίου είναι μία από τις μονές που αποτέλεσαν πραγματικές πνευματικές εστίες του κρητικού ελληνισμού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 530μ. και σε απόσταση περίπου 11 χλμ. βορειοανατολικά της Νεάπολης.

Ιδρύθηκε το 1600 από το Μάρκο Παπαδόπουλο όταν ακόμα η Κρήτη βρισκόταν σε ενετική κατοχή. Βασική πηγή πληροφοριών για τη Μονή, την ίδρυση και τη λειτουργία της αποτελούςν 130 έγγραφα που έχουν συνταχθεί κατά τα τελευταία έτη της ενετικής κατοχής (1575-1643 μ.Χ.) και φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

Διατηρήθηκε σ' όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Υπήρξε έδρα των Επισκόπων Πέτρας μέχρι το 1869 οπότε και μεταφέρθηκε στη Νεάπολη. Κατά την επανάσταση του 1821 η Μονή έγινε στόχος τουρκικής αγριότητας που την πυρπόλησαν και τη λεηλάτησαν. Καταστράφηκαν έγγραφα, κειμήλια και η βιβλιοθήκη της Μονής.

Είναι περιτοιχισμένη και έχει δύο κεντρικές εισόδους. Στο πρώτο περιβόλι υπάρχουν οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις και οι στάβλοι και στο εσωτερικό το Καθολικό και τα κελιά των μοναχών. Πρόσφατα άρχισε η ανακαίνιση και επαναλειτουργία της Μονής.